Hebben ze nu wel of niet een verhouding gehad? Die vraag lijkt aan het prachtige slot van deze prettig wrange komedie duidelijk beantwoord te worden. Ingeborg Elzevier schittert van begin tot eind in het door Magne van den Berg speciaal voor haar geschreven Genoeg nu over jou.
Recensies
Hij beweegt zich over het podium zoals we hem kennen: springerig, vol snelheid en energie, komisch, absurde anekdotes vertellend en geregeld improviserend. Maar tijdens Onze Henry zien we ook een nieuwe, persoonlijkere kant.
De cast en de aankleding behoren tot het hoogste niveau, maar desondanks is The Addams Family geen must see. Het verhaal is een traag, voorspelbaar niemendalletje en alle creativiteit lijkt in de mooie decors, kostuums en lichteffecten te zijn gestopt in plaats van ook in het script.
De regisseur is een wat clichématig type ouderwetse kunstenaar die voortdurend hooghartig spreekt over hoe hij het spel van zijn acteurs hebben wil. Hij bazelt vage teksten die voortkomen uit zijn gevoel ofwel zijn buik zoals hij het zelf noemt. Dat er in zijn buik ook andere gevoelens dan toneel wonen, wordt steeds meer duidelijk.
Met hun cross-over tussen dans, theater en performance wil Man||Co een ander publiek bereiken dan pure dansliefhebbers. De vijf jonge vrouwen studeerden af aan de opleiding Moderne Theater Dans van de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. Sommigen werkten eerder bij Jan Fabre, Krisztina de Châtel en Sally Dansgezelschap Maastricht.
Picture perfect is het thema en dat zullen we weten ook. Op het podium is een fotostudio ingericht. Regelmatig loopt van Teijn naar het achtergrondje, roept Smile en laat zich fotograferen. Jammer dat Van Teijn anderhalf uur lang op dezelfde spijker blijft timmeren.
‘We zijn niet pro-moord maar anti-nataal.’ Dat zinnetje raakt de kern van Kill all kids van Iona en Rineke, de twee schrijvers die hiermee na Rumspringa hun tweede productie maken bij Orkater.
Een over-de-top-host/mc, verschillende variétéacts die wisselend van kwaliteit zijn, en een lekker viergangendiner, bedacht door Joris Bijdendijk van sterrenrestaurant Rijks: PALAZZO in een notendop. Je moet wel van redelijk plat entertainment houden om hiervan te kunnen genieten.
Na twee films en een tv-serie rondom de chaotische cateraar Soof kon een theatervoorstelling niet uitblijven, en dus is er nu Soof de Musical. Waar de beeldbuisversies sprankelen, mist de musical echter bindmiddel en peper, om in kooktermen te blijven.
Het is een meesterlijke zet om tegen het eind het publiek op de speelvloer te nodigen om deel te nemen aan de mars voor gelijke rechten. De hele tribune loopt leeg en we kijken naar Kings beroemde toespraak in Washington en zien even later de spelers op de plaats waar net het publiek nog zat.
De slotmonoloog imponeert. Jacob, de hoofdpersoon die veel trekjes van Wouterse zelf heeft, spreekt daarin over de dood als verlossing. Het is een poëtische en ook filosofische tekst van Oscar van Woensel die afkomstig is uit Slaaf, een solo van Wouterse uit 2012. Er spreekt een verlangen uit naar de dood, zonder dat dit loodzwaar wordt.
Een van de mooiste momenten in Minis Plus is als Hadewych Minis een krachtige flamenco danst terwijl de indrukwekkende #MeToo-speech van Oprah Winfrey bij de Golden Globes-uitreiking klinkt. De cirkel is op dat moment rond: aan het begin van de voorstelling vertelde Minis namelijk dat haar voornaam – ze is vernoemd naar de middeleeuwse dichteres – ‘strijd’ betekent. En een strijder is ze, in ieder geval in deze voorstelling, waarin ze de krachtige, moderne vrouw eert.












