Tom de Ket flikt het weer. De Graanrepubliek, een rigoureuze bewerking van het beroemde boek van Frank Westerman, is een voorbeeldige combinatie van spektakel en inhoud met een prachtige cast die uitstekend op dreef is.
Zaterdagavond was de Parade in Amsterdam druk bezocht. De komende week is het festival nog in de hoofdstad, daarna trekt het circus naar Utrecht. De enorme variëteit aan voorstellingen in De Parade blijft zeer aantrekkelijk. Drie totaal verschillende voorstellingen deze avond maken dat nog eens helder.
Activistisch is het theater van Raymi Sambo altijd. Maar nog nooit spetterde dat zo van de speelvloer als in Wachten op Marsha waarin een groep queers een protest voorbereidt.
De Parade is neergestreken in Amsterdam en het programma telt beduidend meer jong talent en minder overbekende namen dan bij eerdere edities. Of dat de reden is dat het zondagavond rustig was, is moeilijk te zeggen. Zelfs Ellen ten Damme moest parade maken om haar tent gevuld gevuld te krijgen. De formule en de sfeer van het festival blijven onverminderd sterk.
Nog nooit zag ik een festival waar humor in de presentatie zo nadrukkelijk de sfeer bepaalt. Onbekommerd plezier kenmerkt de bezoekers op de theaterweide die echter ook in zijn om in een college mee te praten over de toekomst van de zorg.
Fijnproevers weten al jaren dat in het Drentse Schipborg, vlakbij Zuidlaren, een prachtig festival plaatsvindt in een van de mooiste natuurgebieden van Nederland, het stroomgebied van het riviertje de Aa.