Bij aanvang zien we een minutenlange film waarop een oudere vrouw in een wit gewaad langzaam naar ons toe zweeft en uiteindelijk liggend op de rug met de handen over het lichaam gekruist stil blijft liggen. Het blijkt de grootmoeder van de theatermaker te zijn die tot leven gewekt wordt door actrice Sanne Vanderbruggen die onder het filmdoek staat in een vitrinekast.
Recensies
Het lijkt alsof De Warme Winkel in Alleen samen een monumentje voor zorgmedewerkers wilde oprichten, maar is dat ook zo? We zien in nogal uiteenlopende scènes twee artsen en een verpleegkundige die dialogeren, dansen, zingen en bewegen. Best grappig soms, maar gaandeweg blijkt Alleen samen vooral vrijblijvend.
Ze kan zeer aanstekelijk vertellen en goed acteren. Op het speelvlak van drie bij vier meter lijkt Linda Lugtenborg geen enkele beperking te voelen. Moeiteloos houdt ze de aandacht van het publiek vast met haar relaas over de vrouw die het graag en overal met andere mannen doet.
Karavaan is al meer dan twee decennia een sprankelend zomerfestival met veel locatietheater dat sinds enkele jaren ook de Winterkaravaan organiseert waarbij je wandelend door een grote leegstaande drukkerij een vijftal korte optredens ziet. Die formule gebruikte Karavaan nu om in plaats van het reguliere festival een corona-proof drive through performance te maken.
Hij leidde grote gezelschappen zoals het Ro Theater en het Noord Nederlands Toneel. En coachte tal van cabaretiers. Maar ook schreef Koos Terpstra teksten voor het satirische televisieprogramma Dit was het nieuws. Op zijn 65e is daar dan opeens zijn debuutroman.
Na zijn lovend ontvangen voorstellingen Citizen K. neemt Sadettin Kirmiziyüz ons mee in de wereld van de drugs. Hij doet dat op zijn kenmerkende manier: als een soort stand-upper op het podium, staand achter een microfoon stromen de woorden uit zijn mond.
Met een veilige titel maakt Iris van den Ende haar debuut als musicalproducent. Het verhaal van Hello Dolly is erg oubollig, maar de uitvoering is levendig en goed uitgevoerd. Simone Kleinsma schittert en ook Paul de Leeuw en Freek Bartels acteren sterk.
Het mooiste moment is als hij de lijkwade om zijn schouders drapeert als een shawl. Zijn strijd voor de liefde zal hem voor altijd met zijn liefde voor Loubna verbinden.
De opzienbarende brievenroman Dangerous Liaisons van Pierre Choderlos de Laclos uit 1782 is al vaak bewerkt voor film en toneel. Nina Spijkers’ regie blinkt uit in heerlijk taalgebruik en fijn spel van vooral Mark Rietman.
Ze komen samen in de strandtent van voormalig surfkampioen Freddie. De vijf vrienden zijn rond de veertig en gedragen zich als opgefokte pubers. Het verhaal en het spel is ongeloofwaardig maar dat verandert als waaghals Freddie door een ongeluk in een rolstoel belandt.
Geen glitter en glamour in Mijn moeder is een diva van De Toneelmakerij, maar een gitzwarte tragikomedie die weliswaar hoopvol eindigt, maar ruim een uur lang vooral schuurt en ontregelt.
Bij binnenkomst in de zaal valt direct het toneelbeeld op dat eenvoudig maar fijn oogt. We kijken naar een staketsel waarin zes deuren zijn geplaatst op een draaitoneel. Dat belooft wat.












