Choreograaf Sharon Eyal (Israël, 1971) danste van 1990 tot 2009 voor Batsheva Dance Company, werd aldaar muze van Ohad Naharin en ging later als choreograaf samenwerken met producent Gai Behar. Shraon Eyal Dance (S-E-D) werd opgericht in 2013 met Frankrijk als uitvalsbasis.
Nieuws en recensies
Met ingetogen liederen en verhalen uit concentratiekampen maakt de joodse zangeres Niki Jacobs op verzoek van het DeLaMar Theater een programma dat tachtig jaar vrijheid op serene wijze herdenkt.
In Anton de Kom mijn vader is de geschiedenis van de beroemde Surinaamse vrijheidsstrijder op intelligente wijze gecombineerd met een adoptiedrama. Raymi Sambo schreef de tekst met Erik Snel en regisseerde Urmie Plein. Dat is inmiddels een gouden trio en levert opnieuw een sterke en wederom ontroerende voorstelling op.
Wat een geweldige manifestatie is dit toch. Grootste verdienste van Theater na de Dam is dat zij -naast de vele Bevrijdingsfestivals- veel vooral jongere mensen bewuster hebben gemaakt van herdenken en vieren. In een wereld waarin verdraagzaamheid steeds meer onder druk staat, is dat van groot belang.
Met maar liefst zes awards waaronder die van Beste Grote Musical is Elisabeth de grote winnaar van de Musical Awards. Onze Jordaan kreeg een award voor de Beste Oorspronkelijke Nederlandse Musical. Dit zijn alle winnaars:
Dat Daria Bukvić een grote musical zou gaan regisseren zal theaterinsiders niet verbazen. Ze heeft flink voorgesorteerd met onder meer Midzomernachtsdroom en is bij Oostpool bezig met Aletta de musical. Bukvić gaat Chantal Janzen regisseren in Cabaret, een productie van Medialane die vanaf eind 2026 exclusief te zien is in DeLaMar in Amsterdam.
Tijdens het Amsterdams Kleinkunst Festival is in De Kleine Komedie, de winnaar van de Annie M.G. Schmidtprijs 2024 bekendgemaakt. Ron van Zalmsaus (alter ego van Tom van Kalmthout) en Mevrouw Rijnink (alter ego van Bart Rijnink) ontvingen voor hun lied Voor Een Meisje uit handen van juryvoorzitter Jurrian van Dongen een buste van Annie M.G.
In Lady Macbeth doet Het Nationale Ballet een poging de beweegredenen invoelbaar te maken van de vrouw die doorgaans als monster wordt neergezet en dat enkel en alleen liefde voor haar man heeft opgevat om haar eigen machtswellust te kunnen botvieren.
"Stop". De muziekband zwijgt. "Eventjes terug – en opnieuw." In haar eerste productie als artistiek directeur van Scapino Ballet repeteert choreograaf Nanine Linning (1977) aan Anima Obscura. In dit operatesk ‘gesamtkunstwerk’, vallen choreografie, animatie, hologrammen, kostuumontwerp en livemuziek straks in een gigantisch videodecor samen.
Net als Tim Fransen in zijn programma Onbekommerd lijkt het in de eerste tien minuten van Deer, alsof de Twentse cabaretier Nasthalie Baartman voor het luchtige amusement heeft gekozen. Ze vertelt over de strubbelingen bij een reisje naar Zwitserland met haar dochter en het bezwaar van slimme ijskasten. Maar net als bij Tim Fransen knalt het engagement er al snel uit.
Wina Ricardo (1987) en Ivar van der Walle (1998) hebben de prijzen verdeeld op de finaleavond van de 38ste editie van Het Amsterdams Kleinkunst Festival.
Het totaaltheater dat regisseur Guy Weizman al een jaar of acht maakt is onalledaags. Het is goed voor spektakel maar wel met aansprekende inhoud. Jack Wouterse schitterde in 2020 in Salam waarmee Weizman de regieprijs won. Wouterse is nu terug bij Nite in Nachtwacht waarmee Weizman een indrukwekkend hoogtepunt bereikt.












