Het is hun vijfde voorstelling samen. George en Eran zijn inmiddels een merk geworden. Makkelijk doen over moeilijke dingen is het dna van het duo. Na de trilogie over wereldvrede en een voorstelling over racisme, richten de twee nu hun aandacht op het klimaat en de bio-industrie.
Recensies
Bergen gouden confetti worden over haar heen gestrooid, ze is officieel ‘probleemgeval’ af. Geen drankprobleem meer. Even lijkt alles door het afronden van de twee jaar therapie opgelost te zijn. Maar daar komt hij weer aangeslopen, in de vrijwel allesoverheersende duisternis: het beest.
Van half vier ’s middags tot negen uur ’s avonds houdt Nasrdin Dchar zijn publiek in de ban. Marathons in het theater zijn er volop, maar urenlang toneel van slechts één acteur, is een novum. Dchar slaagt glansrijk.
‘De Meer is niet de Johan Cruijff Arena.’ Aldus Piet Keizer die namens de Ajax-spelers het woord voert als de dominantie van Cruijff hen te gortig wordt. Het is een van de vele grappen in het fijne script dat Tom de Ket schreef voor zijn uiterst originele musical.
Vervreemdend en mooi is het. In Verdriet is het ding met veren zien we een vader met twee zonen rouwen om het verlies van zijn echtgenote die plotseling overleed. De man verbeeldt zich het bezoek van een kraai die het gezin binnendringt en een rol opeist als hulp bij de verwerking van het verlies.
Met Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht heeft Pieter Kramer een prachtige, mooi gelaagde voorstelling gemaakt die de toeschouwer op schitterende wijze laat zien hoe een autistische jongen zich kan voelen. Het is ontroerend om te zien hoezeer Christophers ouders tevergeefs hun best doen om hem een goed leven te bieden.
Theatermaker Raymi Sambo wil met zijn voorstelling Kaap Liefde aandacht vragen voor de ontvoering van kinderen door een van de echtelieden uit een gemengd huwelijk.
Elf jaar heeft acteur en theatermaker Gijs Scholten van Aschat moeten wachten tot hij zelf weer eens in de gelegenheid was een voorstelling te maken. Het wachten was zeer de moeite waard. Zijn bewerking van Client E.
Wit, zwart, man, vrouw, genderfluïde, joods, katholiek… wat bepaalt wie je bent en hoe je wordt gezien door de buitenwereld? Een interessant identiteitsvraagstuk, dat in De dokter glansrijk wordt belicht door een ijzersterke cast, tekst en enscenering.
De gloednieuwe musical Diana en zonen vertelt weinig nieuws, maar is wel zeer onderhoudend. Dat komt vooral doordat het script tal van fijne grappen kent en de regie vaart heeft.
16 was hij. Op schoolkamp naar het Vaticaan. Overdag opgewonden worden van een marmeren Griekse god met brede torso, ’s nachts na vragen van zijn kamergenoot stellig ontkennen dat hij homo is. Lars Brinkman neemt ons in zijn solovoorstelling Nader tot U mee naar verschillende momenten uit zijn jeugd die belangrijk waren voor zijn seksuele ontwikkeling.
Hij is de norm. En dat wordt hem kwalijk genomen. ‘Maar ik kan er toch ook niets aan doen?’ Acteur Benjamin Moen spreekt zijn tekst verontschuldigend uit. Is de witte heteroseksuele man in crisis of misschien zelfs wel ten dode opgeschreven? Het is de centrale vraag die regisseur Floor Houwink ten Cate aan de orde stelt in One Man Show. Een antwoord komt er niet.












