Släpstick opgestuwd door tien ‘stagiaires’

Släpstick beloofde in alle hoeken en gaten van theater DeLaMar feestelijke chaos al voor aanvang van de echte zaalvoorstelling, waardoor je de kosten van het ticket er al bijna uit zou hebben. Die belofte is niet volledig nagekomen, maar er zaten genoeg krenten in de voorstelling Fiasco voor een vrolijke avond.

Tip voor de bezoeker: Kom niet ruim van tevoren naar het theater in de hoop een beetje op te warmen met koffie in de foyer, want de deuren van DeLaMar gaan pas om acht uur open. Er stond dus al vanaf half acht een aardige verzameling Släpstick-liefhebbers voor de deur te koukleumen. Ook de beloofde operazangeres die de bezoekers op straat vanaf de eerste etage vocaal zou opwarmen bleef onzichtbaar. Wel deed sopraan Dana Koppes naast de pianola bij de garderobe haar best om sfeer te maken, en in de foyer staan kleine Parade-achtige mini-attracties, zoals een ludieke arm die prijzen uit de vitrine wist te grijpen (Grab ‘m by Debussy) en een filmhokje. Probleem bij al die vermaak-tentjes was dat er maar een of twee personen tegelijk gebruik van kon maken, zodat er zich overal een rij vormde alsof gratis design-winterkleding werd uitgedeeld.

Eenmaal binnen in de zaal om kwart voor negen kon de voorstelling echt beginnen, met Släpstick en diverse circus-variété-collega’s. Als de vier supermuzikanten van Släpstick, aangevuld met de veelzijdige slagwerkerker Nout Ingen Housz, op de voorgrond traden, werden we ondergedompeld in muzikaal-komisch acrobatische acts op topniveau, zoals we van dat wonderlijke gezelschap gewend zijn. Wat een fenomenaal beeld van de vier mannen die gelijktijdig op elkaars instrument spelen, of als ze zich uitleven op een enorme verzameling blaasinstrumenten die aan de ‘waslijn’ hangt. Ook geweldig was een muzikale buiksprekersact met Släpsticker Rogier Bosman en Dana Koppes met een onverwachte rol voor de pop Beethoven.

Släpstick had bij dansopleiding Lucia Marthas aangeklopt voor twee stagiaires voor deze voorstelling die louter in DeLaMar te zien is. Het werden er tien en die hebben het podium niet alleen getalsmatig gevuld maar er spatte zoveel spelplezier vanaf, dat het succes van de avond voor een niet gering deel te danken is aan hen. Een tapact van een van de dansers werd aangevuld door tapdansende Släpstickers, met steeds idioter schoeisel: klompen, schaatsen, ski’s.

De Mexicaanse Chula the Clown kreeg wel heel veel ruimte, die ze niet even verrassend vulde. Het was op zich knap dat zij niet meer nodig had dan een rol toiletpapier en een aantal grimassen, maar het duurde allemaal wel heel erg lang. Enkele andere acts, zoals luchtacrobate Emilia Dawiec en Mamon Briaumont, die haar hond had gedresseerd, waren misschien voor bezoekers die wellicht verwend waren met hogeschoolcircus ook niet zo boeiend, maar gelukkig was de hoofdrol van de avond voor de vier Släpstick-toppers en de talenten van Lucia Marthas.