Ongeloofwaardig en infantiel

Kassa. Welk ander argument zouden producenten kunnen hebben om de derde Nederlandse versie van de musical We will rock you te maken. De vorige twee versies zijn neergesabeld, maar werden wel heel goed bezocht. Albert Verlinde meldde onlangs in het Parool dat Nederland toe is aan een derde ronde, Brian May toestemming gaf voor aanpassing van het script en dat Freddie Mercury dit jaar tachtig zou zijn geworden. Maar de verwachting van een beter verhaal bij deze jukeboxmusical is niet uitgekomen.

Mercury was een superster die zijn homoseksualiteit uitbundig vierde maar dat komt niet aan de orde. Het infantiele script over een op zich interessante gedachte dat rockmuziek verboden is in een AI-dictatuur ontbeert elke geloofwaardigheid. Dat wordt enorm versterkt door de spelregie. Alle acteurs overschreeuwen zichzelf voortdurend en hun constante overdrijving is doodvermoeiend. De nieuwe vertaling van Jon van Eerd heeft soms aardige grappen over Trump, maar is vaak ook erg plat. Zo wordt Scaramouche schrale poes genoemd. 

Met de spelers en de band is alles dik in orde. Zij doen hun best en leveren wat het publiek wil. Goed uitgevoerde nummers van Queen die we allemaal kunnen meezingen. Idioot vond ik dat de uitstekende band nog steeds in het donker stond te spelen bij het applaus. Wat weinig respect.

We will rock you breekt al twintig jaar wereldwijd verkooprecords. Ik sprak een schouwburgprogrammeur die de voorstelling zes keer heeft staan dit seizoen. Alle zes nu reeds uitverkocht. Kassa.