Mime, muziek en maskers in mooie vertelling

Vrijwel zonder tekst vertellen Pluck Venema, Toon Kuipers en Niels Kuiters over de oude meneer Pamuk en zijn baby. De man leeft een ogenschijnlijk saai bestaan dat zich vooral thuis afspeelt in zijn leunstoel. Dat verandert als er opeens een baby wordt bezorgd.

In razend tempo volgen we het opgroeien van de vondeling, waarbij telkens nieuwe poppen verschijnen. De oude man verandert door de komst van de baby. Hij krijgt een ander uiterlijk danzkij een prachtig masker die hem op slag innemend maakt. Hij bekommert zich om zijn adoptiezoon die trouwt, het leger in gaat en kinderen krijgt.

De poppen, gemaakt door acteur Pluck Venema zijn erg mooi en het samengaan van spelers en poppen is fijn om naar te kijken en stimuleert de verbeelding. Je gelooft direct wat je ziet. Hoewel de verwikkelingen rond de baby wel heel erg snel gaan en in het tweede halfuur niet altijd superhelder zijn, is Gammel een fijne voorstelling die geen moment inzakt.

Regisseur Noufri Bachdim vormt samen met Pluck Venema de artistieke kern van Studio Figur dat ook meewerkte aan Kantjil en de tijger van de Toneelmakerij. In Gammel maken ze theater waarin mime, maskers en muziek een smaakvolle vertelling oplevert waarin veel gebeurt. De muziek is jazzy, compleet met aanstekelijk scatten -woordeloos zingen- wat de acteurs wonderlijk mooi doen. De oude man beziet zijn leven als het ware opnieuw en lijkt in zijn nieuwe bestaan erg op te bloeien. Daarmee is de voorstelling ook een ode aan ouderen en een oproep tot respect. Dat raakt me wel. Het voltallige publiek met vooral veel kinderen vanaf een jaar of vier blijft een uur lang geconcentreerd kijken. Wat prachtig.