Met Rüdsichtslos sluipt Smulders naar de cabarettop

Na Rudiversum heeft Ruud Smulders met Rüdsichtslos weer een flauwe woordspeling voor zijn nieuwe programma bedacht. Maar de inhoud van dit intense, radicale zelfonderzoek is allerminst flauw. Smulders legt zichzelf genadeloos én liefdevol op de ontleedtafel en concludeert dat de laat dertiger een oude ziel is.

De Ruud Smulders als twintiger is een rauwdouwer, die aan gevaarlijke sporten doet, constant aanslagen pleegt op zijn lichaam en geest en die het verschil niet meer ziet tussen coke en waspoeder. Kortom: seks en drugs en rock ’n roll. De nieuwe Ruud Smulders, die tegen de veertig loopt, is een wandelaar geworden met als grootste wens: vader worden. Kortom: duurzaamheid en kamillethee en bossa nova. Van life in the fast lane tot een zachtaardige man op de bank.

De transformatie van de oude naar de nieuwe Ruud verloopt in drie stadia, die Smulders op meesterlijke wijze in Rüdsichtslos de zaal in smijt. Ja, smijten, want Smulders mag dan in rustiger vaarwater zijn gekomen, zijn podiumpresentatie, met zijn flexibele lijf, breed scala aan grimassen en 220 Volt-stem die eigenlijk geen microfoon nodig heeft, is nog steeds uiterst explosief. Vooral het eerste deel, waarin hij als een snoeiharde en soms platte stand up comedian de zaal aanvliegt doet je de oren tuten. De afzeik-comedian, die een kwartier heel leuk is en die je dan verfoeit.

Maar dat eerste deel blijkt wel het ijzersterke fundament voor de twee volgende delen, waarin steeds dezelfde thema’s terugkeren, maar net vanuit een ander perspectief. Steeds iets meer gelaagd, meer doordacht. Dat kan dan de korting voor Efteling-bezoekers met down zijn of de mens die door de commercie wordt gekneveld, intermenselijke communicatieproblemen, verantwoordelijkheid nemen, maar vooral zijn kinderwens, die wordt gedwarsboomd door zijn vriendin, de liefde van zijn leven. Tijdens een megalange wandeling moet het stel eruit komen.

In wezen is Rüdsichtslos een innerlijke monoloog van iemand die op zoek is naar de zin van zijn bestaan en daarbij een begingedachte tot krankzinnige proporties kan opblazen en uitwerken. Zo wandelt hij door de supermarkt waarin afbeeldingen op de producten staan, die de gevolgen van die producten laten zien, zoals de horrorbeelden op pakjes sigaretten. Op de blikjes energy drank staat de waarschuwing dat je de MAVO niet gaat halen.
De scene waarin hij het gevaar van ChatGPT blootlegt is zowel hilarisch als beklemmend mooi en het beeld dat hij van de mens schetst die niet meer geprikkeld wordt door werkelijk talent, maar wel avonden lang voor de buis hangt om naar mensen te kijken die falen is vlijmscherp.

Met Rudiversum, waarin de alcoholverslaving van zijn moeder centraal stond, plaatste Ruud Smulders zich al in het linker rijtje van de cabaretdivisie. Met de vakkundig opgebouwde drieluik Rüdsichtlos sluipt hij naar de top.