Ilse Warringa en Rop Verheijen in een workshop voor singles, foto: Raymond van Olphen
2

Single Camping – Bos Theaterproducties

Kampeerkomedie ontaardt in platte hysterie

Léonie Sanders

Gezien op: 

9 april in Theater de Meervaart in Amsterdam

Te zien t/m: 

14 juli

Een cast om je vingers bij af te likken en een concept dat bedacht is door schrijver en regisseur Marije Gubbels en twee acteurs, Rop Verheijen en Ilse Warringa van de immens populaire serie De Luizenmoeder: wat kan er dan eigenlijk nog mislukken aan kampeerkomedie Single Camping? Best veel, blijkt helaas.

Het verhaal draait om een net geopende camping in Frankrijk, waar alleen singles welkom zijn. In de workshops van eigenaar en zelfverklaard therapeut Christel (Warringa) leren de kampeerders zichzelf te ‘mijhelzen’ en is het doel te beseffen dat ze het leven prima alleen afkunnen. Relaties op de camping aangaan is dan ook niet toegestaan. Christel runt de tent samen met haar ex-man Johan (Verheijen), die tegenwoordig als Johannie door het leven gaat, maar raar genoeg aan het eind van de voorstelling toch weer een man wil zijn. Het is logisch dat in een klucht als deze alles wat vetter wordt aangezet en wordt overdreven, maar de stereotyperingen vliegen je wel erg om de oren tijdens de ruim twee uur durende voorstelling. Daardoor zijn veel van de grappen voorspelbaar en flauw. Desondanks bevat de eerste akte ook wat aardige oneliners en een aantal oprecht humoristische situaties.

Christel is het enige personage waarin je nog iéts van meerdere lagen kunt opmerken; Warringa speelt de singlecoach als kordate en dominante, maar van binnen onzekere en emotionele vrouw. Deze discrepantie tussen de uiterlijke schijn en haar innerlijke wereld zet ze goed neer. De zweverige kunstenares Franceska (Tjitske Reidinga) is veel te hysterisch en over de top om zelfs in deze absurdistischer wereld geloofwaardig te zijn. Reidinga speelt op zich prima, zoals ze al vaker met dit soort personages heeft gedaan, maar het personage zelf is echt too much. Elise Schaap speelt de wat ongemanierde, maar goudeerlijke bijstandsvrouw Sandy en later ook Nox, de dochter van Franceska. Schaap kan geweldig typetjes spelen en dat bewijst ze hier opnieuw. Het materiaal dat ze in handen heeft, is echter dus te slap en plat.

In de tweede akte ontspoort het verhaal totaal, met een nachtelijke zoektocht naar Nox, de vrouwen (en Johan) die zich opeens allemaal op de enige heteroman Menno (Peter Blok) storten, Johannie als clown van het animatieteam, veel meer platheid en uiteindelijk complete hysterie. Zelfs voor deze ‘over-de-topwereld’ ontaardde het plot in veel te veel ongeloofwaardig absurdisme en te platte personages. Jammer.

Tournee t/m 14 juli

 

Meer weten