
Denkend aan Holland - Wat we doen
Hoopvolle intieme theaterbeleving
Gezien op:
Te zien t/m:
Vooral tegen het einde is het doodstil in het Bijlmer Parktheater. We hebben dan al vijf kwartier geluisterd naar Semmier. Hij heeft verteld over het wonen in een asielzoekerscentrum, wat hij daar meemaakte en hoe hij altijd hoopvol gestemd blijft, want hij wordt vooral gesteund door mensen die het goed met hem voor hebben.
Semmier loopt natuurlijk ook aan tegen bureaucratie, onbegrip en vooral: eenzaamheid. Hoe nadrukkelijker hij dat probeert te maskeren, des te tastbaarder het wordt. Dat blijkt vooral als hij op zijn verjaardag in zijn eentje een grote slagroomtaart gaat eten.
Semmiers verhaal is afgewisseld met korte scenes uit het boek dat hij schrijft over een vrouw die zelf op de vlucht is en een nieuw bestaan moet opbouwen. Die omkering is een mooie vondst, maar niet heel spannend. De voorstelling ontleent zijn kracht vooral aan de setting en het intense spel van George Tobal. De verhaallijn is niet eens zo heel bijzonder maar wel mooi gecomponeerd en geeft een goede indruk van hoe het moet zijn als je na jaren wonen in een azc opeens een eigen huis hebt en het allemaal in je eentje moet zien te rooien.
Op de speelvloer zit het publiek verspreid op losse stoelen. Tobal slalomt daar tussendoor en spreekt af en toe mensen aan die voor eventjes een piepklein rolletje krijgen. Dat werkt uitstekend. Bij het verlaten van de zaal krijgt elke bezoeker een stapeltje brieven mee van het Ministerie van Heen en Weer, van acteur Tobal en van regisseur Floris van Delft. Mooie teksten die je een fijne nabeleving geven van deze intieme voorstelling die vooral ook een pleidooi is voor medemenselijkheid. Van Delft en Tobal stellen ook de vraag: wiens rol is het om de eenzaamheid te doorbreken?
Denkend aan Holland is een warm persoonlijk verhaal van makers die we ook kennen van het schitterende Hoe ik talent voor het leven kreeg uit 2020 waarin Tobal ook het personage Semmier speelde. Met deze nieuwe voorstelling laten Van Delft en Tobal wederom zien hoe sterk het medium theater mensen in staat stelt zich te verenigen in een gevoel van hoop.
