Feestelijk feelgoodtheater dat zijn weerga niet kent

Als bij aanvang Steef de Jong zijn hoofd door het gordijn steekt volgt direct een flink applaus. Hij houdt een lekker opruiend praatje over burgerlijkheid, operette en punk en het publiek joelt als een dolle. Nog voor aanvang heeft De Jong de wedstrijd al gewonnen.

Sinds 2012 vrolijkt De Jong het Nederlandse theater op. Hij begon met operette-achtige voorstellingen en legde dat begrip in de loop der jaren steeds breder uit. Met veel succes. Het is heel sterk dat hij daaraan blijft vasthouden en toch telkens weer voor verrassingen zorgt binnen zijn direct herkenbare theatertaal.

Zijn kartonnen decors springen ook nu weer gelijk in het oog, maar wat deze voorstelling ook speciaal maakt is de schaal van de productie. Maar liefst tien mensen staan op het podium. Tulip Town is heel slim gemaakt. Twee inspiciënten spelen soms losjes mee om snelle decorwisselingen mogelijk te maken. De voorstelling toert langs een beperkt aantal theaters die zich van tevoren vastlegden op meerdere speelbeurten. Zo staat Tulip Town maar liefst drie keer in Doetinchem maar ook meerdere keren in Amare in Den Haag en een week in het Amsterdamse De La Mar.

De Jong regisseerde zelf en heeft om die reden een bescheiden rol, maar in alles blijft deze voorstelling vintage De Jong. Tulip Town is een fantasierijke bewerking van een operette van Offenbach waarin een jongen een meisje blijkt en een meisje een jongen. Of toch niet? En ja, ze worden verliefd op elkaar. 

Groot compliment aan de geweldige cast met naast De Jong Thor Braun, Daniel Cornelissen, Rop Verheijen en Ilse Warringa. Hun tomeloze inzet en speelhonger is zo aanstekelijk dat je al snel en onvermijdelijk voor de bijl gaat. Marijn van Prooijen bewerkte de muziek van Offenbach en zorgde voor klassiekerige melodieën en arrangementen, maar evengoed klinkt er stevige popmuziek.

Kijken naar Tulip Town is een feest van muziek, dans, toneel en uitbundige kostumering. Net als de voorstelling een dip lijkt te krijgen, tilt de energie van de spelers het geheel weer enorm op om te eindigen in een explosie van feelgoodtheater dat zijn weerga niet kent.