Entertainer met boodschap en verrassend strijkkwartet

Sven Ratzke (1977) is een Duits-Nederlandse zanger en entertainer die internationaal toert met zijn onemanshows. De rasperformer, entertainer en zanger die jazz, chanson en pop mixt en in eerdere muziektheatervoorstellingen gestalte gaf aan onder meer David Bowie (Starman)en Marlene Dietrich (Marlene), wendt zich in de nieuwe voorstelling Dans op de Vulkaan opnieuw tot zijn favoriete focusgebied: het Berlijn ten tijde van het interbellum, het tumultueuze tijdsgewricht rond de twintiger en dertiger jaren, en dit keer met name op de muziek van Kurt Weill (1900-1950).

Ratzke doet met een charmantische présence waarmee hij graag zijn voorkomen als ‘homme fatal’ plegt uit te spelen, zijn natuurlijke, vanzelfsprekende podiumaanwezigheid eer aan. Dit keer wisselt hij die af met korte conferences annex inleidingen en toelichtingen op de dertiger jaren en op de songs van Weill, die hijzelf vocaal ten beste geeft. Daarbij wordt hij muzikaal live begeleid door het Haagse Matangi quartet, dat de liederen van Weill van een klassiek timbre hebben voorzien. Als decor fungeert een boksring, met aan weerszijden, aan de ene kant, een bokszak, en de andere een boksbal, ter onderstreping van het grimmige decennium dat pas later de aanloop zou blijken naar de Tweede Wereldoorlog, vandaar de titel van de voorstelling.

Waar het vóór de pauze soms nog wat vlak blijft, komen Ratzke en Matangi pas daarna echt goed op dreef. Het stemgeluid van Ratzeke krijgt dan wat meer kleur en de vaak verrassende bewerkingen die Matangi op de mat legt, gaandeweg meer diepte, misschien ook doordat dan meer bekende composities van Weill de revue passeren. En komt de conferencier in hem naar boven. Een ‘queery’ show vol glitter en glamour, handelsmerk van Ratzke, is dit niet, eerder een ingetogen avond die tot nadenken stemt, ook door de waarschuwing die hij opwerpt als hij hardop opmerkt dat precies honderd jaar geleden de wereld voor eenzelfde sinistere afweging stond als nu.

Het engagement dat daaruit in 3D naar voren komt, spreekt boekdelen. En hoewel het hier een try-out betrof kan het niet anders dan dat zijn boodschap keihard binnenkomt bij de aankomende theaterbezoeker nadien – al doet Ratzke zijn best (ook) entertainend te zijn en zoals hij dat ook zal gaan doen in Berlijn, voor hem en voor deze voorstelling in het hol van de leeuw, daar waar de voorstelling in première gaat.