Ambachtelijk vooral nette regie

Het eerste wat opvalt bij binnenkomst in de Rode Hal in Zwolle is de enorme diepte van het speelvlak. In het midden daarvan ligt een kleine weg omgeven door lantaarnpalen. De rest van het decor, een bed, een schuur, een motorfiets, een oude caravan en meer blijkt op een draaischijf te staan.

Het sympathieke Zwolse gezelschap De Jonge Honden maakte uiteenlopende voorstellingen variërend van Jeugdstorm, over kinderen van ouders die lid waren van de NSB tot Dineren met Dictators, compleet met vijfgangendiner. Met De Beesten pakt het uit met een grote productie op locatie. Wessel de Vries bewerkte het boek van Gijs Wilbrink, Jolmer Versteeg regisseerde en vroeg Sebastiaan Flier muziek te componeren. Zes acteurs brengen het verhaal over de succesvolle motorcrosser in een klein dorp in het oosten van Nederland tot leven. Het boek is vooral geroemd om de fraaie schrijfstijl en de ingenieuze constructie.

De regie volgt die verhaallijnen nauwgezet waarbij onder meer de verteller (Marieke Giebels) later deel blijkt uit te maken van de familie. Het plot is gruwelijk waarbij de wereldbefaamde motorcrosser Tom Keller (Billy de Walle) zijn been verliest na een ongeluk. Over die familie gaan al jarenlang bizarre verhalen rond waaronder meer de ooms van Tom Keller een duistere rol in spelen. Isa (Pip Lieke Lucas) is de brutale zelfverzekerde dochter van Tom Keller en studeert in Utrecht, maar komt terug naar het dorp om haar vader te zoeken. Het verhaal wordt helder verteld en kent weinig zwakke momenten.

De acteurs doen hun best, de muziek ondersteunt adequaat en het fraaie toneelbeeld is functioneel. Die diepte bereikt mij echter niet in het verhaal dat zich in ruim anderhalf uur ontvouwt. De bestseller van Wilbrink zit vol drama maar de toneelversie wil mij maar niet bij de kladden grijpen. De regie is ambachtelijk en goed maar ook netjes waardoor de voorstelling niet gevaarlijk wordt.