Regisseur Daria Bukvić flikt het wéér. Opnieuw maakte zij een voorstelling die niet alleen van begin tot het einde boeit maar ook verrassend geestig is. Ze brengt het levensverhaal van feminist Aletta Jacobs – ook de eerste vrouwelijke arts in Nederland – met een aanstekelijke energie.
Nieuws en recensies
Blauwe Vinkjes bestaan uit Kevin van den Berg en Manon Blaauw. Met Disclaimer debuteerden ze zeer verdienstelijk en het duo reisde er twee jaar lang mee door het land. Inmiddels zijn ze doende met hun tweede show. Die heeft eenzaamheid als kernthema. Geen makkelijk onderwerp voor cabaret. Dat ging dan ook niet zonder slag of stoot, volgens Kevin.
Is pacifisme nog een houdbaar ideaal? De Warme Winkel buigt zich over die vraag op het moment dat oorlog het wereldnieuws beheerst. Bij dit gezelschap heb je als bezoeker altijd keuzes omdat de makers voortdurend jongleren met ironie en ernst. Dat kan ook verwarring opleveren maar dat is ook goed. Of toch niet?
In Black Joy van regisseur Priscilla Vaudelle leven we mee met de ervaringen van vier zwarte vrouwen met persoonlijke verhalen over identiteit en vriendschap. De humoristische maar ook ontroerende voorstelling is een mix van dialogen, muziek, dans en spoken word. De energie spettert van het podium af.
Wie bij straattheater alleen maar denkt aan steltlopers of vuurspuwers loopt jaren achter. Het genre vernieuwt zich voortdurend. Scènes laat je in een nieuwe serie artikelen kennismaken met straattheater van nu.
Bij binnenkomst in de uitverkochte rode zaal van de Meervaart staat Saman Amini al op het podium. Even later loopt hij de zaal in om hartelijk allerlei vrienden en bekenden te omhelzen. Hij krijgt daar nog eens extra tijd voor omdat de voorstelling vanwege tientallen laatkomers door files een kwartier later begint. De meeste artiesten die in première gaan zouden bloednerveus worden.
Scholen op Curaçao hebben lange tijd alleen Nederlandse schoolboeken gebruikt. Daarom leerden de kinderen wel wie de Vader des Vaderlands is, maar stond er niets in de boeken over Tula, de leider van de grote slavenopstand op Curaçao. Ook leerstof over de Tweede Wereldoorlog in het Caribisch gebied ontbrak vrijwel compleet.
Lisa Ostermann heeft haar zaakjes goed voor elkaar. De zalen zitten vol, zodat er budget is voor een fraai verlichte showtrap en Luuk Janssen als puike gitarist, haar vriend, die op geen enkele manier van zijn stuk te brengen is, bewijst zich al acht jaar als een lot uit de loterij, er zijn geen sterfgevallen in de familie en de bezoeken aan de therapeut zijn minder frequent.
Het literair-muzikale duo Verbogt & Van der Poel biedt twee topvoorstellingen voor de prijs van één. Op papier oogt het wellicht wat belegen: een liedje, een verhaaltje, een liedje, een verhaaltje, een liedje, enzovoort. En dat ruim anderhalf uur.
‘Vraag je dit nu aan mij of aan mijn personage?’ Regisseur Raymi Sambo beheerst het in- en uit je rol stappen door acteurs als geen ander. Ook in Seksmonologen past hij dit met veel succes toe waardoor de voorstelling een verdiepende laag krijgt die zorgt voor meer binding met de toeschouwer.
Het idee is prachtig, muziektheater over vergeten levens van mensen die sterven in anonimiteit. De meesten worden pas weken na hun overlijden gevonden omdat buren klagen over stank. De uitvoering roept vragen op.
Het klinkt als een fout sprookje: de vrouw die gered moet worden en het vieze mannetje. Maar nog altijd is dat het dominante beeld van sekswerkers en hun klanten.












