Landschap vol littekens

Tot en met 6 september vindt voor de 25 ste keer het Zeeland Nazomerfestival plaats. Dit keer, noodgedwongen door het wegvallen van een vierjarige subsidie bij het Fonds Podium Kunsten, in een uitgeklede vorm op één locatie. Met extra financiële steun van de provincie Zeeland ontwikkelde het festival een nieuwe koers.

Jaarlijks strijkt het festival op een andere locatie neer in de provincie en ontwikkelt het voorstellingen die daaruit voortkomen. Artistiek leider An Hackselmans verwoordde het bij de opening mooi: “Het gaat om kunstenaars die de omgeving taal geven, de poëzie van het unieke Zeeuwse landschap weten te pakken.”

Dit jaar staat het festival op het uiterste puntje van Zeeuws-Vlaanderen op en rond de historische Petrushoeve in Nieuw Namen. Daar staat de voorstelling Dit is mijn hof, naar het boek van Chris de Stoop centraal, Een rauw en poëtisch boerenverhaal over verlies, verantwoordelijkheid en het verdwijnen van vertrouwde grond. Op een prachtige locatie, onder aan een dijk uitkijkend over het Zeeuwse land en onder een schitterende wolkenhemel speelt zich dit familiedrama af. Een indrukwekkend en soms hartverscheurend relaas over een zoon, die terugkeert naar de hoeve waar hij opgegroeid is, het verhaal van een moeder die lichamelijk en geestelijk aftakelt en de geschiedenis van een boerenbedrijf dat te maken krijgt met allerlei milieuwetgeving.

De makers hebben gekozen voor een realistisch aanpak zowel in spel, kostumering als geluid. Vooral de gebruikte geluiden werken suggestief. Door de geluidsband lijkt de stal, waar de spelers telkens in- en uitlopen, vol koeien te staan. Het innemende spel van de drie acteurs, Edouard Kain, Chiem Vreeken als de twee broers en de goed gecaste Goele Derick sleept ons mee in dit giftige familiedrama. In de sterke spelregie van de Zeeuwse Lynn Schutter wordt de pijn van een boerenzoon en zijn moeder die niet opgewassen zijn tegen de vooruitgang, nieuwe wetgeving en de politiek op een aangrijpende manier voelbaar gemaakt.

Onderweg in de bus kregen we in een podcast te horen waartoe politieke keuzes allemaal toe kunnen leiden. We horen het waargebeurde verhaal van boer Baken uit de Hedwigepolder.  Een schrijnend relaas vaneen akkerbouwer die noodgedwongen moest stoppen met zijn bedrijf omdat de polder werd teruggegeven aan het water. Dit als gevolg van een pact tussen de haven van Antwerpen en natuurorganisaties ter compensatie van het uitdiepen van de Schelde. Boer Baken: “Een Zeeuw geeft geen grond terug aan het water."

Het festival wil de komende jaren “zaaien, groeien en oogsten’. De oogst van de impactvolle locatievoorstelling Dit is mijn hof maakt nieuwsgierig naar de nieuwe koers van het festival waarin het de littekens van het Zeeuwse land blootlegt.