Anne- Fay Kops fascineert op de Parade

Zaterdagavond was de Parade in Amsterdam druk bezocht. De komende week is het festival nog in de hoofdstad, daarna trekt het circus naar Utrecht. De enorme variëteit aan voorstellingen in De Parade blijft zeer aantrekkelijk. Drie totaal verschillende voorstellingen deze avond maken dat nog eens helder.

Leendert Vooijce/Female Economy - Neurotica
‘Ik zoek voor mijn onderzoek iemand die met mij wil zoenen.’ Schrijver, performer en beeldend kunstenaar Leendert Vooijce praat in lange jurk met opgestoken krullerig haar en rood gestifte lippen tegen twintig mensen voor de tent. Best vreemd natuurlijk om zomaar met iemand te gaan zoenen die je niet kent, maar Leendert vraagt zich af waarom eigenlijk. Je zou in ieder mens iets aantrekkelijks moeten kunnen zien, betoogt hij. Uiteindelijk blijken twee vrouwen zich te kandideren. Leendert kiest voor Sophie, een jonge goedlachse vrouw die een plaats krijgt recht tegenover hem in de kleine tent. Die houdt een poëtisch-filosofische verhandeling over wat je tegenkomt als je toegeeft aan verlangens en verhaalt ook over een date waarin hij gecatfisht was. De persoon die hij tegenkwam bleek iemand anders te zijn en dat trok Leendert niet. Volgens hem is ‘erotiek energie die mag stromen' en zoenen is een ‘oefening in ontwapening’. De teksten zijn soms wat zweverig in een stijl die doet denken aan Adelheid Roosen die eindregie deed. Uiteindelijk zullen Sophie en Leendert kussen, een beetje onwennig maar ze kussen echt. Dat zal een volgende voorstelling weer anders gaan. Als onderzoek is Neurotica vooral origineel en als voorstelling is het amusant en spannend met een prachtig gezongen einde. Nog te zien in Amsterdam en Utrecht.

Margôt Ros en anderen - Het Agnospelkoor
Winnen is voor losers. Dat is de kern van Het Agnospelkoor, een kerkdienst met als voorgangers afwisselend Margôt Ros, Erik van Muiswinkel of Raoul Heertje. Wij treffen een ontspannen ogende, vrolijke dominee Ros die gedurende de voorstelling telkens in de lach schiet. Heel aanstekelijk. De Reizende Schouwburg, de grootste tent van de Parade telt 450 zitplaatsen en is helemaal vol. De sfeer zit er direct in. Links op het podium zit een driekoppig combo, rechts staat een vijfkoppig koor en in het midden staat de predikant. Die vertelt dat deze avond een ode is aan verliezers en dat winnen totaal niet interessant is. Ros haalt verlies-verhalen op bij het publiek. Een man zegt dat hij van zijn vrouw geen vliegtuig mag kopen. En prompt klinkt weer het lied Winnen is voor losers dat door de hele zaal wordt meegezongen. Verlies nooit de moed om te falen, verliezen is het nieuwe winnen, zo predikt Ros. De sfeer is geweldig en schept een band onder de toeschouwers. Feel good theater optima forma.

Orkater/Anne-Fay Kops - Aisa Demeter
Gospel, pop, jazz, hiphop en spoken word zijn maar enkele ingrediënten van het zeer veelzijdige Aisa Demeter van Anne-Fay Kops. De rode hoorns op haar hoofd en haar weirde outfit geven Kops iets dreigends. De titel van de voorstelling verwijst naar de Surinaamse Winti-religie en de Griekse godin van de oogst. De teksten gaan vooral over moederschap, het geheel is bepaald cryptisch en niet altijd goed te volgen. Dat is jammer, maar wordt ruimschoots gecompenseerd door de fascinerende soms duivelse, dan weer dierlijke uitstraling van Kops en haar geweldige zangpartijen. Haar twee begeleidende muzikanten imponeren. Vooral drummer, bassist en gitarist Azim Inami blinkt uit in prachtig spel dat niet alleen erg mooi maar ook heel effectief en trefzeker is. Elke noot is raak. ‘Als je een kind krijgt, word je een leeuwin, levensgevaarlijk én heel zorgzaam. Er zit enorm veel liefde in woede. Je wordt alleen maar boos om dingen waar je veel om geeft.’ Deze uitspraak van Kops onlangs in de Volkskrant verklaart de gevaarlijke uitstraling van de performer die zich met gemak ook tussen het publiek beweegt. Dat dit voor toeschouwers soms juist ongemakkelijk is, verhoogt de spanning van deze uiterst onalledaagse perfomance. Nog te zien in Amsterdam en Utrecht.